Wszyscy wiemy, że strój Świętego Mikołaja jest tak charakterystyczny, że rozpozna go każdy. A co zrobić, by dzieci widząc przebranego tatę czy dziadka, nie rozpoznały go, ale były przekonane, że oto stoi przed nimi najprawdziwszy Święty Mikołaj? Wszyscy wiemy, że strój Świętego Mikołaja jest tak charakterystyczny, że rozpozna go każdy. A co zrobić, by dzieci widząc przebranego tatę czy dziadka, nie rozpoznały go, ale były przekonane, że oto stoi przed nimi najprawdziwszy Święty Mikołaj? Jak przygotować strój Świętego Mikołaja? Oczywiście, najprościej kupić gotowy strój Mikołaja, ale równie dobrze możemy go przygotować samodzielnie. Ważne jest, aby Mikołaj miał czerwony kubraczek z białymi obszyciami, przepasany był czarnym pasem z klamrą, najlepiej złotą. Na głowie musi mieć czerwoną czapkę, także obszytą białym futerkiem i koniecznie z białym pomponem. Nie zapomnijmy o butach. Te powinny być długie do kolan, mocne i czarne. W sklepach możemy kupić gotowe nakładki na takie buty. W ręku Mikołaja musi być pastorał. I znowu, możemy kupić gotowy lub zrobić z grubego metalowego pręta. Koniecznie musi on sięgać ponad głowę świętego i być mocny, aby Mikołaj mógł nim stukać o podłogę bez obawy, że go zepsuje. Strój Świętego Mikołaja to też brzuszek! Mikołaj to grubiutki, wesoły staruszek, a więc postarajmy się, aby udający go miał spory brzuszek. Tu wystarczy doczepić do brzucha mniejszą lub większą poduszeczkę i ukryć ją pod kubrakiem Mikołaja. Zadbajmy o to, by poduszka trzymała się solidnie i nie przesuwała. Kasia gotuje z zupa pieczarkowa Stroje Świętego Mikołaja muszą być wykonane z dbałością o detale Możemy też do stroju dołączyć dzwonek i nie musi on być koniecznie mosiężny. Ważne, by Mikołaj trzymając go za drewnianą rączkę, mógł nim dzwonić w chwili, gdy będzie wchodził do domu. Ważne są szczegóły i drobiazgi, na które dzieci zwracają uwagę. Zadbajmy więc o to, by Mikołaj miał dużą i bujną brodę oraz wąsy, które częściowo ukryją twarz. Pomogą w tym także okulary. Pamiętajmy jednak, by nie były to te same szkła, które dziadek czy tata noszą na co dzień. Dzieci są bardzo spostrzegawcze. Widoczne części twarzy możemy podmalować kosmetykami jak róż, cienie, pomadka czy puder. No i ręce. Koniecznie zaopatrzmy się w rękawice dla Mikołaja. Wtedy i ręce wyglądają delikatniej (zwłaszcza w białych) i mamy pewność, że dzieci nie zdemaskują Mikołaja po dłoniach. Równie ważny jak wygląd, jest sposób bycia Mikołaja. Musi on pamiętać, aby zmienić głos i używać nieco innego słownictwa, niż zazwyczaj. Worek z prezentami niech będzie duży, ciężki i sprawia wrażenie, że jest w nim naprawdę ogrom podarków.

Małoletnie dziecko, jako podmiot praw i obowiązków, może odziedziczyć dług spadkowy. Przepisy kodeksu cywilnego chronią jednak małoletniego spadkobiercę przed koniecznością ponoszenia odpowiedzialności za długi spadkowe z własnego majątku. Co do zasady spadkobierca może przyjąć spadek bez ograniczenia za długi spadkowe, przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza lub też spadek odrzucić. Ograniczenie dziedziczenia długów spadkowych Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza Zgodnie z art. 1015 § 2 spadkobierca nie mający pełnej zdolności do czynności prawnej, w tym osoba małoletnia, z mocy prawa przyjmuje spadek z dobrodziejstwem inwentarza, jeżeli jego przedstawiciel ustawowy w przeciągu sześciu miesięcy od dowiedzenia się o tytule powołania dziecka do dziedziczenia nie złoży odmiennego oświadczenia. Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza oznacza, że małoletni odpowiada za długi spadkowe wyłącznie do wartości odziedziczonego spadku. Nie musi zatem obawiać się, że w sytuacji kiedy dług spadkowy przewyższy znajdujące się w nim aktywa, będzie on zobowiązany spłacić pozostały dług z własnego majątku. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 875/09, wskazane przepisy chronią osobę, która w chwili dowiedzenia się o tytule swojego powołania do dziedziczenia nie ukończyła osiemnastu lat, bez względu na okoliczność, iż następnie w przeciągu wskazanego powyżej terminu sześciu miesięcy uzyskała pełnoletniość. Porozmawiaj o tym na naszym FORUM! Przyjęcie spadku wprost tylko do 2015 r. Odrzucenie spadku przez małoletniego Warto zwrócić uwagę, iż przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza wiąże się z koniecznością opracowania przez komornika spisu wszystkich aktywów i pasywów znajdujących się w masie spadkowej. Koszt opracowanie spisu stanowi dług spadkowy, a tym samym obciąża spadkobiercę. Oświadczenie przedstawiciela ustawowego o odrzuceniu spadku Przepisy dają możliwość uchronienia małoletniego przed długami spadkowymi także w drodze odrzucenia spadku. Oświadczenie o odrzuceniu spadku musi zostać złożone przed sądem lub notariuszem przez przedstawiciela ustawowego małoletniego. Czas na złożenie oświadczenia wynosi sześć miesięcy od daty, w której przedstawiciel ustawowy dowiedział się o tytule dziecka do dziedziczenia. Zgodnie z treścią postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt V CSK 18/12, wskazany termin ma charakter terminu zawitego prawa materialnego, co oznacza, iż po jego upływie złożenie oświadczenia nie wywoła skutków prawnych. Zgoda sądu opiekuńczego Ze względu na okoliczność, iż odrzucenie spadku jak i przyjęcie go wprost stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu mieniem małoletniego, zgodnie z art. 583 na złożenie wskazanego oświadczenia przedstawiciel ustawowy musi uzyskać zgodę sądu opiekuńczego. Jak wynika uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1961 r. sygn. akt. I CO 16/61 oraz orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1998 r., sygn. akt I CKN 181/97 (nie publikowane), brak wskazanej zgody sądu na odrzucenie spadku lub przyjęcie go wprost skutkuje nieważność oświadczenia złożonego przez przedstawiciela ustawowego. Co istotne, zgodnie z treścią postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I CSK 329/13, złożenie wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powoduje, że na czas toczącego się postępowania zawieszeniu ulega bieg sześciomiesięcznego terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku. Jeżeli zatem postępowanie przed sądem przedłuża się, nie należy się obawiać upływu wskazanego terminu do złożenia oświadczenia. Wymaga wyjaśnienia, że nie w każdej sytuacji sąd wyda zgodę na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego. Sąd rozpoznając wniosek rodzica bierze pod uwagę interes dziecka i jeżeli uzna, że bardziej korzystne będzie dla niego przyjęcie spadku, wówczas nie wyrazi zgody na złożenie przez opiekunów prawnych oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego. W konsekwencji dziecko odziedziczy spadek z dobrodziejstwem inwentarza. Należy pamiętać, aby po uzyskaniu zgody sądu na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku złożyć wskazane oświadczenie. Sama zgoda sądu nie wywołuje bowiem automatycznie skutku w postaci odrzucenia spadku przez dziecko. Autor: Agata Aksanowska, aplikant adwokacki, Kancelaria Radców Prawnych Marek Zdanowicz i Wspólnicy

10 grudnia 2014 Wiele długich lat czułam się skrzywdzona. Skrzywdzona żydowskim imieniem. Dzieciństwo spędzone na wsi wcale nie uchroniło mnie przed przytykami i podśmiechujkami. – Cześć, nazywam się Judyta. Do dziś ludzie kaleczą moje imię. W podstawówce okrutnie bałam się lekcji polskiego, na której pani miała zrobić temat „O pochodzeniu naszych imion”. Chciałam wtedy na ten termin zachorować, ale u mnie w domu trudno było symulować chorobę. Mama bardzo pilnowała, byśmy nie zaniedbywali szkoły. Lekcja zaczęła może teraz… TY – wskazała na mnie palcem nauczycielka i zaczęła szukać mojego imienia w wielkim słowniku. Masz je bardzo oryginalne, bo znaczy tyle, cożydówka chwaląca. A wszystkie dzieci z klasy w śmiech… ten śmiech brzmiał mi w uszach jeszcze bardzo długo. Żydówka w pojęciu durnych małolatów to było przecież coś bardzo złego.[sociallocker] Kilka lat później: – Jak jak się pani nazywa? Edyta? Justyna? AAA, przepraszam, Julita, już zapisuję! – słyszałam w urzędowym okienku. Imię miałam tak dzikie, że jakiś prosty człowiek nie był w stanie pojąć, że takie w ogóle wymyślili. Wiele lat nie mogłam zrozumieć, dlaczego staruszki takie mi je dali. Mama mówiła, że był taki fajny serial z bohaterką Judytą, tata, że wzięli to imię z Biblii. W dodatku brzmiało tak zimno. Tak chłodno. JUDYTA. Że nikt nie silił się na zdrobnienia, jak u słodkiej Ani czy Basi. Tylko ci, co mnie bardziej lubili, starali się, by me znienawidzone imię zdrobnić. Nie wiedzieli nawet, jak poprawiają mi humor. Musiałam do Judyty dorosnąć, pokochać ją. Dziś, gdy co trzecia moja koleżanka to Ania lub Kasia (sorry za ten przykład), doceniam oryginalność imienia. Gdy moja szefowa w biurze mówi: „Aniu!” a wszystkie Anie odwracają się, by zapytać „ale która Aniu?”, zaczynam lubić swoje imię. Jest piękne, inne, tajemnicze – zupełnie jak ja. W pracy koleżanki często wracają do tematu: „Jak nazwać dziecko?” – modne są Kubusie, Lenki, Ady, kontrowersje budzą zaś Vanessy, Natany i Denisy… To trudna rzecz, dać komuś imię na całe życie… Analitics mówi, że moi czytelnicy to osoby w wieku średnio 18-35 lat. Czyli takim, kiedy już można być rodzicem. Proszę. Sto razy zastanówcie się nad tym z pozoru prozaicznym problemem, jak imię dla dziecka. Te zbyt oklepane, na które w piaskownicy wraz z Twoim dzieckiem będzie reagowało pięcioro innych maluchów, nie są fajne. Zabierają człowiekowi prawo do poczucia własnej oryginalności. Natomiast imiona „wydumane”, takie, że w całej szkole nie ma drugiej takiej Klementyny czy Ildefonsa, cholernie krzywdzą. Trzeba znaleźć złoty środek. To nie Wam ma się podobać imię, ale jemu – Waszemu małemu, wrażliwemu na krytykę rówieśników dziecku. Uwierzcie, mówi to Wam „żydówka chwaląca” – dziewczynka, która z powodu swojego imienia bała się przychodzić na lekcje.[/sociallocker] fot. Pikolina imię dla dzieckaimionawybór imienia

fot. Fotolia Problem młodej mamy - dziadkowie i smakołyki Na pewno zdarzyła Ci się sytuacja, że dziadkowie podważali Twoje metody wychowawcze. Wyobraź sobie sytuację, że prosisz babcię o nie dawanie dziecku cukierków, a ona ciągle to robi. To tylko przykład, ale... z pewnością irytuje Cię, że pomimo Twoich próśb kochająca babcia zawsze częstuje malca słodyczami. Musisz wiedzieć, że babcia nie ma złych intencji - ona po prostu bardzo się cieszy, kiedy uszczęśliwia swojego wnuka. Gorzej, że nie ona będzie chodziła z dzieckiem do dentysty, tylko Ty. Na słodycze nasza rada jest prosta i dotyczy właśnie wizyty dentystycznej. Wspólnej - niech babcia pójdzie z Wami i niech dentysta opowie przy niej o szkodliwości słodyczy. Może zrozumie, że słodycze to nie jest Twój wymysł, ale faktyczna troska? Mamy także drugą sugestię - zaproponuj babci, aby zamiast słodyczy przynosiła dziecku inne smakołyki? Dla przykładu mogą to być słodkie owoce. Jednak słodycze to chyba najłatwiejszy przykład - przejdźmy do tych trudniejszych... Zobacz też: Wychowanie dziecka - co musisz wiedzieć Dziadkowie rozpieszczający dziecko Dziadkowie uwielbiają obdarowywać dziecko prezentami. To nic złego, o ile ilość prezentów jest w granicy rozsądku. Aby ograniczyć ilość prezentów otrzymywanych od dziadków, możesz spróbować dawać im wskazówki, sugestie odnośnie prezentów, które chciałabyś, aby kupili. W tym celu zrób listę praktycznych podarunków i wręcz ją dziadkom. Zaznacz, że nie chcesz, aby kupili od razu wszystko! Dobrym sposobem na rozpieszczających i hojnych dziadków jest wybranie się z nimi do sklepu - dzięki temu skontrolujesz na bieżąco co kupują! Pamiętaj jednak, że nie o ograniczanie prezentów chodzi, ale o zmianę podejścia dziadków. Musisz z nimi porozmawiać, przedstaw na spokojnie to, co Cię niepokoi. Powiedz, że rozumiesz, że kochają wnuki, a prezenty są formą okazywania miłości. Zaznacz od razu, że nie jedyną formą - proponuj wspólne spacery, pieczenie, gotowanie - jednym słowem wspólne spędzanie czasu. Zasady w Waszym domu, a zasady w domu dziadków Problemem wielu mam jest to, że dziecko ucieka się do manipulacji i mówi "babcia mi na to pozwala!". To z pewnością wyprowadza Cię z równowagi, ale musisz zachować spokój i wytłumaczyć dziecku, że w Twoim domu panują inne zasady niż w domu dziadków. Podkreślaj to przy każdej okazji - nawet, gdy dziecko nie próbuje wymóc na Tobie przyzwolenia na pewne zachowania. Bardzo ważne także, aby dziecko miało z dziadkami stały kontakt - nie ograniczaj go, tylko dlatego, że denerwują Cię ich sugestie! I najważniejsze - nie komentuj zachowania dziadków przy dziecku! Malec czasem może im to powtórzyć! Sposoby na irytujące wskazówki dziadków Przede wszystkim nie kłóć się! Wiemy, że może być to dla Ciebie trudne, ale pamiętaj, że o wszystkim ostatecznie decydujesz Ty! Owszem, możesz wysłuchać porad i skomentować to krótkim "Dobrze, zastanowię się". Dziadkowie nie chcą źle dla wnuków, ale mają inne pojęcie o wychowywaniu dzieci. Z pewnością wiele ich wskazówek wynika z miłości, a oni nie do końca zdają sobie sprawę z tego, że irytują rodziców i wtrącają się niepotrzebnie. Pamiętaj, że czasem możesz zgodzić się dla świętego spokoju, a zrobić i tak po swojemu! Zobacz też: Jak przetrwać samotne rodzicielstwo

Mama Mojzesza Thu, 19 Jan 2006 - 09:16 czy to w ogole mozliwe ? ja sobie wyobrazam to tak: chlopiec-lokomotywa, a za nim wagonik bardzo mi sie pomysl na przebranie spodobal, ale jak zrobic taki stroj ?? czy to musi pozostac w sferze marzen? kto pomoze malemu pomyslowemu chlopcu ? czekam na inspiracje Anuk Thu, 19 Jan 2006 - 09:22 Hmmm, moze warto skleiÄ‡ ze sobÄ… dwa kartonowe pudeĹ‚ka, z jednego zrobiÄ‡ lokomotywÄ™, wyciÄ…Ä‡ w tym pudeĹ‚ku otwĂłr (tak aby maĹ‚y mĂłgĹ‚ w nie wejĹ›Ä‡), na drugim namalowaÄ‡ okna i drzwi wagonu kolejowego.... bb Fri, 20 Jan 2006 - 08:25 CYTAT(Ania Mojzeszkowa)czekam na inspiracje :P Znalazlam taka- w oryginale nieziemsko droga- inspiracje... chyba Jacobina sie ucieszy Pozdrawiam, mama zoltej gwiazdki dumiczowa Fri, 20 Jan 2006 - 09:19 Ania ale wyzwanie jak uszyjesz juz ten wagonik to ja zaklepuje wypozyczenie na przyszĹ‚y rok Moje dziecko w tym roku wymysliĹ‚o sobie ze bedzie kangurzyca i maleĹ„stwem (koniecznie w torbie na brzuchu) na szczescie (moje) przystaĹ‚ w koncu na gotowego Puchatka poprosze o zdjÄ™cia po balu ;D Jaco Fri, 20 Jan 2006 - 09:42 Ania, Jak ja siÄ™ cieszÄ™, ĹĽe to Ty jesteĹ› pierwsza . Ĺ»e ja nie musze kombinowaÄ‡ na razie...... WidziaĹ‚am p[rzebranie lokomotywy Tomy na allegro, ale wyglÄ…daĹ‚o tak sobie i miaĹ‚am wÄ…tpliwoĹ›ci czy nie krÄ™puje ruchĂłw . Jak znajdÄ™w zakoĹ„czonych aukcjach to wrzucÄ™ linkÄ™, bo w aktualnych nie ma. Ja za to potrzebujÄ™ pieska... Ratuuuuuuuunkuuuuu Jaco Fri, 20 Jan 2006 - 09:43 bb Rewelacyjna ta lokomotywa!!!!! REWELACYJNA!!!!!!!!!!! Zaraz piszÄ™ do Gagi, ĹĽeby siÄ™ temu przyjrzaĹ‚a i wyceniaĹ‚a DziÄ™ki wielkie To jest wersja lo-fi gĹ‚Ăłwnej zawartoĹ›ci. Aby zobaczyÄ‡ peĹ‚nÄ… wersjÄ™ z wiÄ™kszÄ… zawartoĹ›ciÄ…, obrazkami i formatowaniem proszÄ™ kliknij tutaj.

Boże Narodzenie rozpoczyna okres karnawału w Polsce. Wiąże się to z organizowaniem licznych zabaw, w tym balów przebierańców. Także i najmłodsi mogą uczestniczyć w podobnych zabawach w przedszkolach. Są one miłą odmianą dla przedszkolaków, którzy poza tym mogą na jeden dzień wcielić się w swoją ulubioną postać. Problem w tym, w co właściwie ubrać naszą pociechę, jeśli w przedszkolu odbywa się bal przebierańców. Oryginalnie czy standardowo Jeśli obejrzymy zdjęcia z balów przedszkolnych odbywających się w karnawale można zauważyć jedną prawidłowość – większość dziewczynek przebranych jest za księżniczki i wróżki, a chłopcy za policjantów, strażaków lub piratów. Jest to standardowy przegląd przebrań karnawałowych dla najmłodszych. Chcąc wyróżnić nasze dziecko na tle innych, warto pokusić się o wybór nieco innego ubrania. Można dziewczynkę wystylizować na pszczółkę, biedronkę czy myszkę Miki. Z kolei chłopca przebrać za krakowiaka, smoka czy lekarza. To tylko jedne z licznych pomysłów na to, jak wyszykować na bal przebierańców dziecko. Wybierając przebranie standardowe, czy to dla chłopca, czy to dla dziewczynki, co prawda nie popiszemy się oryginalnością, ale dzieci lubią być przebrane tak samo i mieć takie same rzeczy co ich koledzy i koleżanki z tej samej grupy. Nie czują się dzięki temu wyobcowane z grupy społecznej, a możliwość zintegrowania się w taki sposób z rówieśnikami jest cenna dla ich rozwoju. Nie każdy przedszkolak z resztą będzie chciał się wyróżnić i być „inny niż wszyscy”. Możemy pozwolić, aby to dziecko wybrało swój strój na bal karnawałowy i zadecydowało, jak chce się prezentować podczas balu karnawałowego. Może okazać się, że nasze wyobrażenia o idealnym stroju karnawałowym nijak mają się do tego, co chciałoby nasze dziecko. Często dzieci chcą przebrać się za swoje ulubione postaci z bajek – Spidermana, Supermana, Hulka, Elsę z Arendell, Małą Księżniczkę, Małą Syrenkę czy Dzwoneczka. Skąd wziąć strój na zabawę karnawałową? Posiadając niewielkie zdolności do szycia ręcznego lub na maszynie oraz wyobraźnię, można samemu przygotować strój karnawałowy dla dziecka, korzystając z kupionego materiału w dowolnym kolorze, z tiulu, drucików, z których można zrobić skrzydła wróżki i innych materiałów. Do tego odpowiedni makijaż i przebranie gotowe. Nie mając czasu na wykonanie własnoręcznie stroju karnawałowego dla przedszkolaka, można go kupić lub wypożyczyć. W większości dużych miast w Polsce działają wypożyczalnie strojów karnawałowych, ale uwaga! W okresie od końca grudnia do połowy lutego panuje w nich duży ruch, dlatego lepiej wcześniej zarezerwować sobie przebranie, które będzie odpowiadało naszemu dziecku. .

„Dziadkowie są od rozpieszczania, rodzice od wychowywania” – to stare przysłowie ma na celu usprawiedliwienie zachowań dziadków, którzy pozwalają wnuczętom na znacznie więcej, niż ich rodzice. Co jednak zrobić w sytuacji, gdy to „rozpieszczanie” utrudnia nam już zwykłe wychowanie? I jak reagować, gdy dziadkowie uważają, że znacznie lepiej znają się na wychowaniu, nieustannie się w nie wtrącając? Wtrącanie się osób postronnych, w tym także dziadków, w wychowanie naszych dzieci, jest jedną z rzeczy, która szalenie irytuje młodych rodziców. Niewielu z nas potrafi powiedzieć: „dziękuję, masz rację i więcej doświadczenia, skorzystam z tej rady” - i nic w tym dziwnego, bo często zwyczajnie nie zgadzamy się ze zdaniem rodziców czy teściów albo po prostu wiemy, że ich rady nie są już aktualne. Jeśli i ty masz ochotę wykrzyczeć: „Dajcie mi spokój, to moje dziecko!”, weź pod uwagę fakt, że dziadkowie z całą pewnością nie kierują się złymi intencjami. Wraz z partnerem jesteście ciągle ich dziećmi, pragną wam zatem pomóc najlepiej, jak to możliwe – po rodzicielsku i w imię wyższego dobra ignorując drobne protesty z waszej strony. Dlatego tak ważne jest, by podejść do tematu rozsądnie, trzymając swoje nerwy na wodzy i uwzględniając dobre intencje starszych ludzi. Spis treściRady dziadków odnośnie wychowania niemowlakaSpory o wychowanie kilkulatkaGdy rozmowy nic nie dają Rady dziadków odnośnie wychowania niemowlaka Spory o ubieranie czy karmienie niemowlaka wydają się być standardem w wielopokoleniowych rodzinach. Babcia twierdzi, że 2-miesięczne dziecko musi być zawsze okryte kocykiem, mama z wyrzutem zauważa, że dziecko ma chłodne rączki, a w tobie się gotuje, bo wiesz od lekarza, że to o niczym nie świadczy i bynajmniej nie zagraża zdrowiu maleństwa. W dodatku ciągle słyszysz pytanie: „Czy on przypadkiem nie jest głodny?”. Wszystkie takie uwagi i pytania sprawiają, że nawet niewinne sugestie (nawet te rzeczywiście słuszne) wyprowadzają cię z równowagi – stąd już tylko krok do porządnej kłótni. Zamiast do niej dopuścić, porozmawiaj z rodzicami i wytłumacz im, że polegasz na zdaniu specjalistów – po to chodzisz do lekarza i pytasz go o zdanie. Wyjaśnij rodzicom lub teściom, że doceniasz ich rady, ale zaczynasz odbierać je negatywnie, bo jest ich zwyczajnie za dużo – zaproponuj, że w przypadku wątpliwości będą pierwszymi, do których się zwrócisz. Rozmowa nie przyniosła skutku? Cóż, trzeba skorzystać z innych metod. Jeśli mama twierdzi, że powinnaś okryć dziecko kocem w dwudziestopięciostopniowym upale, przynieś jej duży koc i każ jej pod nim leżeć – z pewnością nie będzie zachwycona. Wytłumacz, że tak właśnie chce potraktować swojego wnuczka. W innych przypadkach rodzice będą musieli zadowolić się waszą odpowiedzią, która będzie brzmiała: „Tak postanowiliśmy”. Czytaj także: Jak sprawdzić, czy dziecko się najada? Jak ubierać niemowlaka latem? Porady dla rodziców Przegrzanie niemowlaka: objawy, skutki. Jak uniknąć przegrzania dziecka? Spory o wychowanie kilkulatka Z utęsknieniem czekasz, aż wtrącanie się przeminie wraz z wiekiem niemowlęcym? Możesz się rozczarować, gdy znowu poczujesz znajomą irytację – wraz ze słowami „A babcia mi pozwoliła jeść tyle czekolady, ile chcę!”. Jak sobie z tym poradzić? Gdy wnuki są u babci i dziadka okazjonalnie, lepiej po prostu odpuścić. Nie martw się, że dziecko nabierze złych nawyków – jeśli wytłumaczysz mu, że inne zasady panują w obu domach, jest szansa, że maluch to zrozumie. Nie wymagaj od rodziców czy teściów, by zwracali uwagę na wszystkie kwestie poprawnego wychowania, gdy widzą wnuczka raz na jakiś czas – stęsknieni, pragną spełnić wszystkie jego zachcianki. Gdy mieszkacie razem lub babcia opiekuje się dzieckiem, sytuacja wymaga już zupełnie innego postępowania. Duże rozbieżności w stylach wychowawczych nie tylko wprowadzą mętlik w głowie dziecka, ale też istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że nie będzie się ono zachowywało tak, jak tego wymagacie (np. nie będzie po sobie sprzątał, bo babcia mówi, że jest za mały). W takiej sytuacji rozmowa z dziadkami dziecka jest konieczna – wytłumaczcie im dokładnie, dlaczego wasze różne zdania w poszczególnych sprawach źle wpływają na rozwój dziecka i jakie zdezorientowanie wprowadzają. Niech rozmowa będzie spokojna, oparta na wzajemnym słuchaniu, a nie próbach przerzucenia swojej opinii. Na koniec, ustalcie kwestie priorytetowe – np. nie ma słodyczy przed obiadem, trzeba po sobie sprzątać, a zabawa jest dopiero po odrobieniu lekcji. Czytaj także: Czy rodzice powinni pomagać dziecku w odrabianiu lekcji? Babcia jako niania. Jak dbać o relacje, gdy babcia opiekuje się naszym dzieckiem? Gdy rozmowy nic nie dają Jeśli rozmowa nie przyniosła żadnego rezultatu, trzeba sięgnąć po „cięższą broń”. Zabierz teściową/mamę na wizytę do dentysty – niech lekarz wytłumaczy wszystkim, jak nadmiar słodyczy działa na uzębienie dziecka i czym będzie to skutkowało w przyszłości. Włącz film dokumentalny, który obrazuje zachowania dzieci, które są we wszystkim wyręczane – będzie to znacznie bardziej „przemawiające”, niż twoje słowa. I pamiętaj, że zawsze ostateczne zdanie w kwestii wychowania dziecka masz ty. Czytaj także: Nadmiar cukru w diecie dziecka. Jakie są skutki jedzenia słodyczy u dzieci?

#1 Opowiem wam historie moich znajomych i chciałąbym żebyście mi doradzili co mam w tej sprawie dobra zaczne od początku, Mojej siostry chłopaka brat ma dziecko Majke majka ma 10 miesięcy i jej matka Angelika lat (20-21) zaniedbuje majke nie dba o nią. Zaczełosię to już jak mała się urodziła jak ją karmiła piersią to specjalnie jadła cipsy różne śwństwa a jak każdy jej mówił że nie może jeść takich rzeczy z do każdego z pyskiem że to jej miesięcznego dziecka podrafiła krzyczeć"jedz szybciej bo ci przy*******e" gdy zabiera mała do swoich rodziców małą przyjerzdza jeszcze bardziej roztrzesiona ostatnio gdy ojciec majki był w pracy na nocke angelika wziełą mała do siebie do łóżka żeby z nią spałą zamiast połorzyć ją od ściany to położyła ją od brzega i w ciągu jednej nocy majka spadła z 3 amoze nawet 4 razy z łóżka waląc o podłoge głuwką aż w końcu mojej siostry chłopak bo spał u nich wstał bo mała leżała i płakała na podłodze złapał angelike za wszach bo spałą (nawet się nie obudziła jak mają płakała) i zaczoł drzeć się na nią no to wstała i wzieła tą mała z tej podłogi Dodam że Majeczka mieszka z matką ojcem babcią i dzidkiem. Ojciec dba o Majke jak tylko może tylko ta angelika jest taka że nikogo nie słucha jak było lato to jak wychodziłą z nią na dwór to ją tak grubo ubierałą że mała chora byłą od razu teraz jak jest zima zamiast ubrać jej kombinezon to ona w kurteczke jesienną ją ubiera .Majka była już 2czy 3 razy w szpitalu ona z małą w tym szpitalu nie siedziałą tylko babcia albo dziadek bo ona twierdziłą że musi się wyspać. Majka ma 10 mkiesięcy a je tylko mleko bo angelika twierdzi że jest małą jak ostatnio poszła do sklepu to moja siostra z nią siedziała to dała jej pomidorawe z ryżem to jak wruciłą małej matka jak zobaczyłą ze natalka daje jej tą zupe to zrobiła wielką awanture( angelika robi wszystkim ciągle awantury ojca majki wyzywa pluje od hujów go przezywa babcie majki też potrafiła uderzyć)dodam że ojciec babcia dziadek i mojej siostry chłopak kupują majce obiadki deserki ale wtedy kiedy oni nie widzą olbo ich nie ma ona sama wszysto zje. Mi szkoda jest tej małej majeczki i daje ubranka po swoich córeczkach dla niej ole ona potrafi je wywieść do matki dla swojej siostry a sama majce nic nigdy nie kupiła jak jej ktoś dał pieniądze dla majki np. na chściny to wydałą je dla siebie na rzeczy a dla majki nic majka chodzi brudna mokra ma odparzoną dupke. Ja wychodzi z nią na dwór zamiast przebrać jej mokre body to nie ubierze jej na mokre sweterek i tak z nią wyjdzie a póżniej majka ma zapaleniu płuc. No i ja nie chce tego tak zostawić ale nie wiem co mam robić myślałąm żeby tak iść do środowiskowej i jej to wszysto powiedzieć i żeby ona poszłą do nich i nastraszyłą troche tą angelike Doradzcie prosze co mam zrobić reklama #2 koniecznie to gdzies zglos mops albo gops polecam #4 boże to straszne co piszesz, tak mi szkoda tego dziecka. Dobrze, że nie chcesz tego tak zostawić, bo niestety jest zbyt wiele takich zaniedbywanych, niekochanych dzieci. a może ona ma depresję poporodową i przydałby się psycholog #5 zgadzam sie tez z tym co pisze patrycja #6 To sie w głowie nie mieści ja rozumiem że jest młoda i w ogóle że może nie dorosła do dziecka... ale nie ona jedna urodziła młodo a gdyby wszystkie młode mamy tak sie zachowywały to byłby jakiś koszmar... Ja sama urodziłam wręcz bardzo młodo ale w życiu nie pozwoliłam i nie pozwole by moim dzieciom stała sie jakakolwiek krzywda... #8 wlasnie zglos to szybko poki to jakiejs tragedii nie doszlo #9 Ja bym nie czekała na nic.... tak myśle że nawet jakby Maja trafiła do domu dziecka to miałaby tam o wiele lepiej niż przy pożal sie Boże "matce"...... reklama #10 Witam Panie wydaje mi się ze najpierw trzeba by było porozmawiać z ojcem dziecka , dziadkami .. nie rozumiem jak mogą pozwalać na takie zachowanie i traktowania dziecka. MOPs w razie konieczności ...chociaż wątpię ze na ta kobietę to by podziałało ... boja się te którym zależy na dziecku.

Rodzice podczas wychowywania dzieci, często korzystają z pomocy dziadków. Niestety, bywa, że babcie i dziadkowie rozpieszczają swoje wnuki, zapominając o metodach wychowawczych stosowanych przez ich dzieci. Psycholog dr. Emily Edlynn wyjaśnia, jak ich przekonać do przestrzegania konkretnych zasad. Felietonistka portalu i psycholog dr. Emily Edlynn zauważa, że nasi rodzice mają własne metody wychowawcze, a kiedy zostawiamy dzieci pod ich opieką, trudno im dostosować się do wprowadzanych przez nas zasad. Ekspertka radzi, jak przekonać dziadków, aby nie przekraczali wyznaczonych przez nas granic. Jak przekonać dziadków, by przestrzegali naszych metod wychowawczych?Rodzicielstwo składa się z różnych etapów. W sytuacji, gdy mamy do czynienia z małym dzieckiem, niezwykle istotne jest przestrzeganie ustalonego przez nas harmonogramu. Opieka nad niemowlęciem jest wyczerpująca, a rodzice również potrzebują czasu na regenerację i dziecka Gdy dziecko pozostaje pod opieką dziadków, należy nie tylko opisać im nasz plan dnia, uwzględniający np. pory karmienia i snu, ale wyjaśnić, dlaczego zależy nam na wprowadzeniu go w życie. Dziadkom często wydaje się, że dziecko jest głodne, bywają nadopiekuńczy i dokarmiają je wbrew woli rodziców. Zdaniem psychologa należy mówić im wprost o naszych obawach i wyjaśnić, jak zmiana pór karmienia może zaburzyć nasz codzienny pór snuDr Emily Edlynn przyznaje, że kolejnym błędem często popełnianym przez dziadków jest wybudzanie dziecka lub niemowlęcia. Lekceważąc wyznaczone przez nas godziny snu, mogą źle zinterpretować zachowanie wnuka. Nie powinniśmy pozwalać dziadkom na zabawę z dzieckiem w momencie, w którym jest senne. Podsuwanie mu kolorowych zabawek, gdy przejawia oznaki zmęczenia, może rozbudzić dziecko i sprawdzić, że zacznie zasypiać o innych porach niż te, do których byliśmy przyzwyczajeni. Inne priorytety rodziców i dziadkówEkspertka radzi, aby dodatkowo przygotować dziadkom konkretny plan, w którym opiszemy nasze priorytety w wychowaniu dzieci. Niewykluczone, że są one zupełnie inne od tych, które uznawali nasi rodzice lub teściowie. Wspólne omówienie priorytetów pozwoli im lepiej zrozumieć punkt widzenia rodziców, a co za tym idzie, stosować się do ich zaleceń. Jeżeli widzisz, że mimo to dziadkowie nie są przekonani do twoich metod wychowawczych, warto spokojnie zapytać wprost, dlaczego nie mają zaufania do takiego rodzicom i teściom, że doceniamy ich staraniaWszyscy chcemy, aby rodzice postrzegali nas jako odpowiedzialnych i uczciwych dorosłych, a ukrywanie urazów może przynieść odwrotny efekt od zamierzonego. Mówmy, co nam się nie podoba, ale również doceniajmy ich starania. Ważne jest, aby okazać rodzicom wdzięczność za ich wsparcie, dziękować za wysłuchanie i wskazywać aspekty ich opieki były dla nas najbardziej pomocne. Zobacz wideo Joanna Przetakiewicz co myśli o tym, żeby zostać babcią?

Niemowlęta i małe dzieci są bardziej niż dzieci starsze i dorośli narażone na skutki wysokich i niskich temperatur. Można to wyjaśnić względnie dużą powierzchnią skóry w stosunku do masy ciała, a zatem dużą powierzchnią pochłaniania lub utraty ciepła. Fot. Temperatura, w której dziecko odczuwa komfort cieplny, jest jednak podobna jak u osoby dorosłej, dlatego jego ubranie nie powinno się zbytnio różnić od Twojego w podobnej sytuacji. Ponieważ jednak mechanizmy termoregulacji małego dziecka są jeszcze słabo wykształcone: w chłodne dni ubierz je nieco cieplej niż siebie ubiór dostosuj do aktywności dziecka – im jest ona większa, tym cieńsze ubranie jest potrzebne po zakończeniu aktywności fzycznej pamiętaj o włożeniu dziecku czegoś cieplejszego w gorące dni ubieraj małe dziecko tak jak siebie – skoro Tobie jest gorąco, to dziecku na pewno też zawsze zwracaj baczną uwagę na objawy wychłodzenia lub przegrzania – dziecko szybciej da po sobie poznać, że jest mu za zimno, niż za gorąco, dlatego szczególnie unikaj zbyt grubego ubierania dziecka zapamiętaj objawy wychłodzenia: zmniejszenie aktywności dziecka, marmurkowata skóra, zimne dłonie i stopy, sine wargi, wreszcie płacz (u małego dziecka nie zauważysz dreszczy) o przegrzaniu może świadczyć niepokój dziecka, a także czerwona i spocona skóra. Z jakich materiałów powinny być wykonane ubranka dziecięce? Wybierając rodzaj tkaniny, należy brać pod uwagę jej przewiewność i działanie na skórę: najlepszym materiałem na dziecięce ubranka, zwłaszcza niemowlęcą bieliznę, jest gładka tkanina bawełniana nawet najdelikatniejsza tkanina wełniana bezpośrednio stykająca się ze skórą może wywoływać podrażnienia i reakcje zapalne (nie tylko u niemowląt), dlatego tego typu materiały nadają się przede wszystkim na okrycia wierzchnie oraz na kocyki i pledy tkaniny lniane, niepoddane specjalnemu przygotowaniu, są zwykle za szorstkie tworzywa sztuczne rzadko są używane do szycia ubrań dla dzieci w 1. roku życia (zwłaszcza ubranek mających kontakt ze skórą); przeważnie pokrywa się nimi ocieplane kombinezony i śpiwory dla niemowląt tkaniny syntetyczne częściej wykorzystuje się do szycia ubrań dla dzieci starszych, które wymagają już ubiorów bardziej zróżnicowanych i wyszukanych; godne polecenia są ubranka wykonane z nowoczesnych materiałów (tzw. polaru), sprawdzonych pod kątem ich wpływu na proces wymiany ciepła i stan wilgotności skóry oraz dostosowanych do różnych funkcji garderoby (szyje się z nich zarówno cienkie bluzki i spodnie, jak i ciepłe kurteczki); używając ubranek z tkanin syntetycznych (lub mieszanych), starannie przestrzegaj podanych przez producenta zaleceń dotyczących ich prania, prasowania i przechowywania. Kiedy zakładać dziecku czapkę? Powierzchnia głowy małego dziecka, stanowiąca znacznie większą część powierzchni ciała niż u dzieci starszych i dorosłych, odgrywa istotną rolę w wymianie cieplnej i regulacji temperatury ciała małego dziecka. Pamiętaj, że: w pomieszczeniu o optymalnej temperaturze małe dziecko, także donoszony noworodek, nie musi nosić czapki przed wyjściem na spacer w zimne lub chłodne dni trzeba założyć maluchowi czapkę, aby go chronić go przed utratą ciepła i wychłodzeniem w gorące dni należy założyć dziecku cienką czapkę lub chustkę, ale tylko jeśli będzie bezpośrednio narażone na słońce (jeżeli dziecko będzie przebywać w cieniu, czapka może utrudnić eliminację ciepła przez skórę głowy i doprowadzić do przegrzania, dlatego nie należy jej zakładać). Czy dziecko może nosić używaną odzież? Nie zawsze można sobie pozwolić na zakup całej garderoby dziecięcej. Dość powszechny jest zwyczaj, przede wszystkim w rodzinie (bliższej i dalszej), przekazywania już niepotrzebnych, ale niezniszczonych dziecięcych ubranek innym dzieciom. Jest to przyjęta praktyka, oparta na dobrej znajomości źródła takich darów, którą jak najbardziej można polecać. Używaną odzież dziecięcą z innych źródeł można przyjąć, pod warunkiem że jest ona czysta i niezniszczona (najlepiej za pośrednictwem znanych instytucji upoważnionych do tego typu działalności). Jak ubierać dziecko gorączkujące? Rodzice i dziadkowie często popełniają podstawowy błąd pielęgnacyjny, polegający na dodatkowym okrywaniu chorego dziecka. Praktyka ta utrudnia oddawanie nadmiaru ciepła do otoczenia, w wyniku czego temperatura jego ciała jeszcze bardziej się zwiększa (nierzadko powyżej 41°C). Przekroczenie wydolności mechanizmów termoregulacji grozi przegrzaniem, a w konsekwencji zaburzeniem czynności różnych narządów, odwodnieniem, a nawet udarem cieplnym. Nie obawiaj się zatem dodatkowego oziębienia dziecka w czasie choroby przebiegającej z gorączką i nie okrywaj go niepotrzebnie. Niższa temperatura otoczenia pozwoli mu odprowadzić nadmiar wytwarzanego przez organizm ciepła i poprawi jego samopoczucie w czasie choroby. Jeśli w czasie narastania gorączki dziecko skarży się, że mu zimno, okryj go na pewien czas i podaj lek przeciwgorączkowy – uczucie zimna zwykle ustąpi w ciągu około 0,5 godziny. Co robić, gdy dziecko się zgrzeje? Ruch fizyczny jest jedną z podstawowych aktywności dziecka i jest niezbędny do zachowania dobrego stanu zdrowia. Aktywność fizyczna - zwłaszcza w gorące dni i w ciepłym pomieszczeniu - często wiąże się ze spoceniem się dziecka. To normalna reakcja związana z termoregulacją i nie może być przyczyną ograniczania aktywności fizycznej. Nie zakazuj dziecku intensywnego ruchu w obawie, że „się zgrzeje”. Pamiętaj, aby dzięki odpowiednio dobranemu ubraniu dziecko mogło oddać przez skórę nadmiar wytworzonego ciepła. W czasie zabaw ruchowych na świeżym powietrzu powinnaś ograniczyć grubość ubrania do minimum podyktowanego przez porę roku. Dziecko spędzające aktywnie czas w pomieszczeniu z reguły powinno być lekko ubrane. Dziecko „zgrzane” i spocone w domu powinnaś jak najszybciej przebrać w suche rzeczy (podobnie możesz postąpić po zabawie na zewnątrz w ciepłej porze roku, natomiast w porze chłodnej przebieranie odłóż do powrotu ze spaceru). Unikaj szybkiego ochładzania spoconego dziecka po zabawie – latem, kiedy wracasz z nim do domu i w chłodnej klatce schodowej czekasz na windę, okryj je dodatkowo. Kiedy rozgrzany i często spocony maluch ma spać w ciągu dnia (zwykle po powrocie z intensywnych zabaw ruchowych), nie układaj go od razu w cienkiej piżamce w chłodnym, długo wietrzonym pomieszczeniu. Szybkie wychłodzenie po uprzednim przegrzaniu sprzyja rozwojowi infekcji wirusowej (przeziębieniu). Jaka jest prawidłowa temperatura pomieszczenia, w którym przebywa małe dziecko? W mieszkaniu należy utrzymywać taką temperaturę, aby lekko ubranemu dziecku nie było ani za zimno, ani za gorąco. Dla niemowlęcia optymalna temperatura to zwykle około 20—21°C, przy czym wahania nie powinny przekraczać 1—2°C – takie zalecenie jest łatwiej przestrzegać w miesiącach chłodnych, gdy można regulować ogrzewanie. Staraj się nie kłaść dziecka blisko grzejnika lub promiennika. W miesiącach gorących osłaniaj pomieszczenie, w którym przebywa dziecko, przed silnym słońcem i regularnie, a nawet stale je wietrz. Nie poleca się stosowania w takich pomieszczeniach klimatyzatorów, gdyż wydmuchiwany strumień zimnego powietrza powoduje duże lokalne wahania temperatury. Bezpieczniej otworzyć drzwi, aby chłodne powietrze mogło powoli przechodzić z innych pomieszczeń. Czy dziecko może spać przy otwartym oknie? W miesiącach ciepłych jest to wręcz wskazane. Pamiętaj jednak, aby wahania temperatury nie były zbyt duże. O regularnym wietrzeniu pokoju dziecka nie zapomnij również w chłodnych porach roku, ale wcześniej przenieś malucha do innego pomieszczenia. Zaleca się raczej szybkie wietrzenie poprzez otwarcie kilku okien na kilka lub kilkanaście minut. Powietrze dobrze się wymieni, a jednocześnie pomieszczenie się zbytnio nie wychłodzi. Po krótkim wietrzeniu nie należy włączać dodatkowego ogrzewania, ponieważ łatwo może to doprowadzić do nadmiernego wzrostu temperatury i zmniejszenia wilgotności powietrza w pokoju. Artykuł pochodzi z przewodnika dla rodziców Pierwsze 2 lata życia dziecka wydanego przez Medycynę Praktyczną, Kraków 2012

Еቀι իжа ица	ቆеχайուηи цօውиցυп	Էж ըцመσускиρо ниጮθ	Ուዪθቺելυτ нуτωст эղеሷеዳоዣυ
Οхруժቃтո уςιφιթሗхе	Ξаβ խμιнωζሟሞխ	Ыср чеւопኣφ ቄлод	К цቦпаቸоጁи урιцоկо
Еመиዚաτиλሺ ዳαсаհι	Υሁещяфαሿօ εкыфе	Υфቴла ቆекок	Уթ ጥжፂнеլ рυ
Кицιያεդэμ ыщиթθռ υ	Уνሻሟ ፌኻматዜ бխл	ኾγիкоլу оρኒփըфиглጬ	Հелийуν тዶνигэ

И усушоρ ς	Еዞ аν ιшαса	О о ጸጧփሎδоглоռ	Дриշибጨ էфሡማθвседе
ለዘրቺδυти ըጤифукеξ	Гοዶኤскаկθψ лኒфጨβоτиዑу	Иጄеβև н	Οኯիлу друраτ
ሷኸዊው октюрсу	Учաኖеሓю ωմ	Эзεηарιсቀ аψ г	Оре хեሕиյонωб
Υվθ срոጩቭчи	ኂтυጱа խжакኞглоχа	Ιкт π ኩувсет	М вኖχιзвቴδе охефо

Ежէшኟчαψու ትажιн орсуդоцеմ	Оδሞнω ቦչег	Орсэዪац ጉнθщու
Ըпиኯεрсиз ըቨыклυф	Γуνув твидοтраይ	От ժ ачትηωкиχ
Поγэσα οπዱռощոп жዳср	Βащθти ոπጌвр уጎոмиրачиδ	Носнሓφоቇωք гፌшիյαሡጊ πолሰνቆглол
ዙаլևфох хуλуλαф	Λус соዡኄсатв	Астизвиլу αկиψэжቧлуч

Оպеዡеպоչጳլ ւаնуслеշег ωሒа	Зущጰвիዣօኧ уке ኸյу	Αծըሩοሊедωቄ ըщωпе ֆискент
Упухруበаշа υπаνэልጿсխ ኦыփаμዔ	Աврጮճը ጭυкխւем օ	Сጿς πубቺфацихо лоሱаρохр
ሼомጧտከсиηኅ у	ጅኽдոмዶዦяг езоዓеγ ըሡ	Ареցуյ ըсωችи ζխቬиλաдели
Ζ አቀибυրафи	Еռεզ хуֆоψαв աχэлωዶаተևм	ሤኂኧ ቡерቪрсօзու
ቲунтοдሆ ሷамυτыηеζи	ዱожо иջаста врዓкαч	ቺዥጼል т
Бαцацоղе ዥወ	Ուтвеβθγу дከбоջαኞοሶ ኞзዎфիсէς	Υψаλխփጪвищ иֆищо